Лявон Вольскі — Ля апошняй мяжы

C     G    A     C       G       A
Ля апошняй мяжы надакучлівыя дажджы.
 C     G    A     C       G       A
Ля апошняй мяжы пры дарозе стаяць крыжы.
    C    G      A               C       G       A
Як здалець, зразумець што тут золата, што тут медзь.
    C    G      A               C       G       A
Як адвесьці ад рук сьмецьце гэтае, гэты бруд.

Ля апошняй мяжы не зрабіся сабе чужы.
Ля апошняй мяжы не бяжы ад сваёй душы.
Хто ў сядло, хто ў сіло, сохне корань, гніе сьцябло.
Сэнс ды зьмест даўніх слоў закаваны ў глухое шкло.

Ля апошняй мяжы ты нічога мне не кажы.
Ля апошняй мяжы слухай мову сваёй душы.
Кім ты быў, хто ты ёсьць, адыходзяць і страх, і злосьць.
Непахісны вырок, ты ўсміхнешся і зробіш крок.