Марскі чалавек

F#m
І рэк, і азёраў мы маем зашмат,  
 F#m               Bm
А мораў няма, акіянаў няма.  
   Bm                   F#m
А мне дык нічога - а быў чалавек, 
   E                    F#m
Што з гэтай прычыны закончыў свой век. 
     Bm                   F#m
А мне дык нічога - а быў чалавек, 
     E                    F#m
Што з гэтай прычыны закончыў свой век. 
 
Ён тут нарадзіўся і вырас ён тут,  
Але ў карабельны пайшоў інстытут,  
Усе акіяны і моры скарыў  
І вось на радзіму вярнуўся стары.  
Усе акіяны і моры скарыў  
І вось на радзіму вярнуўся стары.  
 
Хадзіў ён, хістаўся па цвёрдай зямлі,  
Нібыта па хісткім ідзе караблі,  
А мора не бачыў - гарэла душа,  
І ромам тушыў ён душэўны пажар.  
А мора не бачыў - гарэла душа,  
І ромам тушыў ён душэўны пажар.  
 
Вось так і сканаў між азёраў і рэк  
Тутэйшы, але ўжо марскі чалавек.  
Ляжыць у сваёй беларускай зямлі  
У драўляным апошнім сваім караблі. 
Ляжыць у сваёй беларускай зямлі  
У драўляным апошнім сваім караблі.